Халықаралық және ұлттық құқықтағы денсаулыққа құқық: Қазақстан Республикасы заңнамасының тиімділігін бағалау

Аңдатпа

Зерттелетін мақалада азаматтардың медициналық көмек алуға және денсаулықты қорғауға құқықтарын іске асырудың негізгі тетіктерінің бірі ретінде Қазақстан Республикасының Денсаулық сақтау саласындағы заңнаманы жетілдірудің өзекті мәселелері қарастырылады. Халықаралық шарттар Денсаулық сақтау құқығын қамтамасыз ету саласында базалық нормаларды белгілейді, ал арнайы шарттар Денсаулық сақтау жүйесінің жекелеген секторларын реттейді.

Зерттеудің мақсаты денсаулық сақтау саласындағы нормативтік құқықтық актілерді құқықтық реттеудегі ақауларды, қайшылықтарды және қайшылықтарды анықтау болып табылады.

Нормативтік құқықтық актілер мәтіндерінің қазақ және орыс тілдеріндегі түпнұсқалығын қамтамасыз ету және нормашығармашылық қызметті жетілдіру мәселелеріне ерекше назар аударылды.

Басылымның ғылыми және практикалық маңыздылығы Денсаулық сақтау саласында тиімді нормативтік базаны әзірлеу қажеттілігінен туындайды.

Мақаланың әдіснамалық негізі ғылыми танымның келесі әдістері болып табылады: талдау, синтез, дедукция, индукция, салыстырмалы-құқықтық әдіс.

Зерттеу материалдары норма шығару саласындағы ғылыми әдебиеттерді, халықаралық шарттарды, Қазақстан Республикасының заңнамасын қамтиды.

Талдау нәтижесі жастардың жасын реттеудегі, ДКК қорытындысын берудегі, бірлесіп төлеуді жүзеге асыру тетігіндегі анықталған қайшылықтар мен қайшылықтар, сондай-ақ нормативтік құқықтық актілер мәтіндерінің анықталған теңсіздіктері болып табылады.

Жүргізілген зерттеудің құндылығы заңнаманы жетілдіру және құқық қолдану практикасының тиімділігін арттыру бойынша ұсынымдар мен ұсыныстар әзірлеу болып табылады.

Жұмыс қорытындыларының практикалық маңыздылығы оларды норма шығару қызметінде, нормативтік құқықтық актілердің ғылыми құқықтық сараптамасында және денсаулық сақтау саласындағы қоғамдық қатынастарды құқықтық реттеудің тиімділігін арттыру бойынша ұсыныстарды қалыптастыруда қолдану мүмкіндігінің пайда болуымен байланысты.